26 10 2014

SON GECE

SON GECE |  görsel 1

Şiiri dinlemek için http://www.youtube.com/watch?v=2ITCQBgdWcI Ben de bir zamanlar senin gibi vardım Ben de koparırdım takvimin yapraklarını hevesle o gün için Bir bir sıralanırdı zihnimde övündüğüm mücadele yıllarım Yürüyordum ayağının basabildiği kaldırımlarda  Akşamüstleri perdeler çekilirken, Kader planına isyan ederek. Karanlıktan korkan dostlarım Sen giderken biz dönüyorduk diyen alaylarınızı hatırlıyorum Ne oldu? Kim kazandı?  Bakın ben önce vardım “ilahi varışa” Atıp tutardınız, yarışırdınız  Görkemli mermerime şiir uydururken Yolunuz kesildi. Gelmeyerek kopacağınızı mı sandınız bu kervandan Yoldan geçen yabancıdan medet umar oldum Sebebi hikmet kılıfını en iyi uyduran, annem; Bu kez nedir vazgeçişinin öyküsü? Biz olmayı beceremeyen bencil sevgilim Beni başka boyutta ki aşığın olarak anıyorsun Buradayım, bir nefes ötende Arkamdan sitem etme artık En güzel eserim sana verdiğim emeğim Kaç cuma daha erteleyeceksin beni söyle! Issız kaldım, kurak kaldım, Açılan ellerinizi özledim Öperdim ben o elleri usulca Siz hiç bilmezdiniz. Günlere böldünüz, zamanıdır dediniz, Ertelediniz. Eriyorum benden iz kalmadı Nerdesiniz! Unutulmak değil Ruhumun azabı, azap çekiyorum Rüyalarınıza girip özlemimi gidermek istedim Yazın camları açtınız ter içinde Kışın üstünüzü örttünüz titreyerek Sonbahar tam vakti Kuruyan yapraklar çiçeklerimi örttü Her yer sapsarı çamur derya, birbirinin aynı oldu Ya beni seçemezseniz Yerimi unutmadan kaybetmeden Şimdi gelin. Acılarımı dindireceğini sandığım puslu g... Devamı

26 10 2014

SON GECE

SON GECE  |  görsel 1

Şiiri dinlemek için http://www.youtube.com/watch?v=2ITCQBgdWcI Ben de bir zamanlar senin gibi vardım Ben de koparırdım takvimin yapraklarını hevesle o gün için Bir bir sıralanırdı zihnimde övündüğüm mücadele yıllarım Yürüyordum ayağının basabildiği kaldırımlarda  Akşamüstleri perdeler çekilirken, Kader planına isyan ederek. Karanlıktan korkan dostlarım Sen giderken biz dönüyorduk diyen alaylarınızı hatırlıyorum Ne oldu? Kim kazandı?  Bakın ben önce vardım “ilahi varışa” Atıp tutardınız, yarışırdınız  Görkemli mermerime şiir uydururken Yolunuz kesildi. Gelmeyerek kopacağınızı mı sandınız bu kervandan Yoldan geçen yabancıdan medet umar oldum Sebebi hikmet kılıfını en iyi uyduran, annem; Bu kez nedir vazgeçişinin öyküsü? Biz olmayı beceremeyen bencil sevgilim Beni başka boyutta ki aşığın olarak anıyorsun Buradayım, bir nefes ötende Arkamdan sitem etme artık En güzel eserim sana verdiğim emeğim Kaç cuma daha erteleyeceksin beni söyle! Issız kaldım, kurak kaldım, Açılan ellerinizi özledim Öperdim ben o elleri usulca Siz hiç bilmezdiniz. Günlere böldünüz, zamanıdır dediniz, Ertelediniz. Eriyorum benden iz kalmadı Nerdesiniz! Unutulmak değil Ruhumun azabı, azap çekiyorum Rüyalarınıza girip özlemimi gidermek istedim Yazın camları açtınız ter içinde Kışın üstünüzü örttünüz titreyerek Sonbahar tam vakti Kuruyan yapraklar çiçeklerimi örttü Her yer sapsarı çamur derya, birbirinin aynı oldu Ya beni seçemezseniz Yerimi unutmadan kaybetmeden Şimdi gelin. Acılarımı dindireceğini sandığım puslu g... Devamı

26 10 2014

BİZ O ZAMAN KÜÇÜKTÜK

BİZ O ZAMAN KÜÇÜKTÜK |  görsel 1

      Biz küçükken bildiğimiz tek tatil yeri dedemin eviydi.  Köye gideceğimizi duyduğumuz andan itibaren duramazdık yerimiz de kalabalıktık belki o yüzden annemler hazırlıkların verdiği telaşla bizim kadar mutlu bizim kadar heyecanlı görünmezlerdi, balkona çıkıp arkadaşlarımıza seslenirdik “köye gidiyoruz” derdik hemen içeri alırlardı bizi onlar büyük biz ise ayıp denen kavramı düşünemeyecek kadar sevinçliydik… Yol boyunca kardeşlerimle nasihatler alırdık biz o nasihatleri eşikten girdiğimiz an unuturduk…            Son köye varmamızı hiç unutamam her sene olduğu gibi dedemler bayram havasında karşıladı bizi amcamlar, halamlar, akrabalar tek katlı köy evinin her odaya açılan salon bölümünde toplanmıştı kendimle beraber ailemde çok önemli ve özel hissetmişlerdi…  Bütün evi saran yeni pişmiş ekmeği kokusunun abimle kaynağını bulamamıştık bir türlü sonra kadınlar mutfağa doluştu ortaya sofra kondu zılfet doğranmaya başladı bende yardım ettim herkes çok seri ve hızlıydı yetişmeye çalışıyordum küçük ellerimi yakan pişmiş hamurları doğrarken herkes Selma sen bırak diyordu kızıyordum onlara, ben küçük müydüm ki? Zılfet doğrandı yerden kaldırıldı mutfaktan çıktık. Annemle salonda sohbete karıştık kardeşim annemin kucağında durmuyordu ben ise acıktım diye eteklerini çekiştiriyordum abim odaları dolaşıyordu. Konuşulanlar çok karışık geliyordu.  Yorgunluktan bitap düşmüş başımı bir ara kaldırıp gözlerimle babamı aradım abim de yoktu, kapısında Türk bayrağı kabartması olan küçük bir oda vardı en çok o odayı severdim penceresi tarlalara bakıyordu .Abimle babam orda değildi salon sessizleşmişti, diğer od... Devamı